woensdag 4 augustus 2010

Enerverend dagje

Woensdagen zijn mijn niet-werkdagen. Dat impliceert rust, maar integendeel: meestal ben ik woensdagavond meer gesloopt dan andere weekdagen! :-)

In de vakantie zijn de kinderen de hele dag thuis. Met het druilerige weer van nu - wie zei dat de herfst al mocht beginnen??? - is dat niet bepaald leuk, dus iets gepland: naar Naturalis. Ofwel 'het Dinomuseum' zoals dat in huize Visser heet. We kregen vrijkaartjes (dank je Anne en Driss!), dus wat let ons? Niets. Meteen een mooie kans om mijn 'nieuwe' auto uit te proberen, die ik sinds zaterdag heb maar waarin ik nog geen meter had gereden.

Mijn leaseauto moet eind augustus ingeleverd, dus een mens moet wat! :-) Manlief en buurman hadden de schone taak op zich genomen om mij van een nieuwe bolide te voorzien. Avond aan avond Marktplaats afgestruind met zijn tweeën, onder het genot van een Duveltje en een bak chips. Uiteindelijk ben ik verblijd met een zilverkleurige Opel Astra. Niet echt het model wat ik zelf zou uitzoeken als ik genoeg had voor een nieuwe auto - maar dat geld had ik niet ;-) En het is een prima auto, erg netjes onderhouden! Ben er héél blij mee. Ze zijn er helemaal voor naar Joure gereden (tsja, wel het postcodefilter aanzetten op Marktplaats...) maar dan heb je ook wat. Manlief kan uitstekend onderhandelen en buurman kan nog sneeuw aan een Eskimo verkopen, dus dat bleek een excellente combi.

In Naturalis was het beredruk; niet zo verwonderlijk op een regenachtige woensdag in de zomervakantie. Omdat ik de buggy bij me had gingen we tussen sommige verdiepingen met de lift - wij en talloze andere buggy's, kinderwagens en rolstoelen. Eén lift... Dat was een langdurig proces. Er moesten steeds mensen uit die achteraan stonden, en mensen weer in... Een enorm gedoe. Lift in, lift uit. We waren op 2 ingestapt en wilden naar 5. Toen waren we eindelijk op nummer vier, en keek ik eens goed om me heen. Casper? Check. Ying Xin? Check. Buggy? Check. Hong Jie? Uuuuuh.... NEE!!!!! Waar is Hong Jie???? Grote paniek! "Ik ben een kind kwijt!" riep ik tegen de meereizende suppoost. Snel snel, uit de lift. Casper en Ying Xin in de hoek van de overloop geparkeerd met de buggy en de gesnauwde instructie 'Blijven staan!'.

Als een razende Roeland de trappen af gesjeesd, onder het roepen van zijn naam. Waar ben je?? En ja hoor... Op de tweede verdieping stond hij nog. Of was het de derde? Ik weet het niet eens meer... Een vriendelijke meneer was even bij hem blijven staan toen duidelijk was dat hij in het gedrang zijn moeder kwijt was geraakt. Geen traan te zien, wel een bedremmeld gezicht. Die tranen kwamen bij mama wel tevoorschijn, toen ik hem snel optilde en platknuffelde... ;-) Snel weer naar boven - met de TRAP, dat moge duidelijk zijn - waar Casper en Ying Xin met buggy en al aan de hand van de suppoost op me wachten. Heel aardig, maar niet zo'n best gevoel voor timing - deze meneer vond het nodig dit moment uit te kiezen om toch maar even te melden dat kinderen niet mogen snoepen buiten het restaurant. Eeh? Waar heeft u het over? Oh, die lollie in Caspers mond. Sorry! Even niet mijn prioriteit (dat laatste kon ik nog net inslikken). Ik was nog bezig de tranen uit mijn ogen te vegen!

Hong Jie bleek toch danig onder de indruk van het gebeurde. We kregen de rest van de middag wel twintig keer het verslag, met ernstig gezicht verteld: "Atte [=ik, dat zegt hij nog vaak op zijn kinderchinees] kwijt. Atte schrokken! [=geschrokken] Ikke beneden, mama boven. Mama huilen. Niet grappig!" (dat laatste dan bestraffend, AS IF we dat zouden vinden...) Dat heeft hij zo vaak verteld dat de twee anderen helemaal wanhopig verzuchtten dat ze dit nu écht wel wisten... Jahaa... Jij was beneden, mama boven! Maar goed, verwerking is ook belangrijk:-) Papa zal het vanavond nog wel een keer in geuren en kleuren horen...

De adrenaline hakt erin, dus de rest van de dag doe ik rustig aan. Morgen weer werken - lekker rustig!

3 opmerkingen:

  1. PPPPPFFFFFFFFFFFFFFFFFFF, krijg er klotsende oksels van... en hartoverslag en hyperventilatie... Ik denk de volgende keer weer een keer extra na voor ik met vijf man op stap ga om iets "leuks" te gaan doen...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Uahhh, eng. Werken is veel minder zenuwslopend. Rust maar uit van de schrik! Groetjes, Isabel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik weet precies hoe je je voelt. Ik ben Linouk een keer kwijt geraakt bij de H&M. Er spoken gelijk allerlei horrorsenario's door je hoofd.

    Nee, dan kun je maar beter rustig aan het werk zijn.....

    Groetjes,
    Miranda

    BeantwoordenVerwijderen