vrijdag 12 november 2010

Sinterklaas en China

Nee, hij komt niet uit China. Gaat ook niet naar China. Maar mama wel!

Eerst maar even Sinterklaas:
Hong Jie heeft het concept met gretigheid omarmd. Wat wil je ook, met een man die kadootjes en snoepjes geeft? Geen probleem, hij vind hem lief. (Toch nog maar even dat gesprek aangaan over vreemde mannen die snoepjes geven... Maar dat is iets voor na 5 december.)

Vanavond keurig zijn schoen gezet met broer en zus samen. Liedjes gezongen, helemaal goed! Ik ben heel benieuwd hoe hij morgen reageert als er echt iets in zit. Gisteravond heeft hij zich ook aan een Nederlandse traditie overgegeven, namelijk Sint-Maarten. Snoep... Daar is hij wel voor te porren. De mooie lampion was natuurlijk ook iets waar hij wel oren naar had. Maar het beestenweer... Mijn hemel! Als ze in het zwembad waren gesprongen, waren ze niet natter geweest. Snel onder de warme douche en in pyjama de schamele oogst tellen: een snoepje of acht. Mama vond het helemaal niet erg, want er zijn nog voldoende snoepgelegenheden in aantocht. Plus een tandartscontrole - hopelijk alles OK!

En mama, ik dus... Ik ga naar China. Volgend jaar. Ik ga mee als niet-medische vrijwilliger met Red Thread Charities, een reis van ongeveer twee weken. Deze Amerikaanse organisatie heeft vorig jaar Hong Jies tehuis bezocht, dit jaar weer en volgend jaar dus ook. Daarnaast bezoeken ze nog één of twee andere tehuizen. Een geweldige gelegenheid om Hangzhou weer te zien! En natuurlijk om super dicht bij 'het vuur' te zitten. Ik geef dan ook een praatje - heeft RTC me gevraagd - over het Westerse perspectief van adoptieouders. Want in China kijken ze nog steeds anders aan tegen sommige aspecten van adoptie; bijvoorbeeld dat we ook SN-adopties doen, of dat wij waarde hechten aan contact met de voormalige pleegouders van ons kind. SN-adopties gebeuren natuurlijk al wel veel, maar de gradaties blijken moeilijk in te schatten voor veel Chinezen. Ik wil aan het einde ook nog een dag naar Wenzhou, Ying Xins tehuis bezoeken. Want ik ben naar Chinese maatstaven om de hoek: een schamele vijfhonderd kilometer scheiden Ying Xins stad van herkomst van die van Hong Jie. Een korte binnenlandse vlucht dus.

Via Red Thread Charities kreeg ik deze week een exemplaar van de nieuwsbrief van het tehuis van Hong Jie, met daarin een stukje over Hong Jie. RTC was in oktober weer geweest en de medisch directeur had de nieuwsbrief voor ons meegenomen; we kregen eerst een foto ervan over de mail (zodat onze Chinese buurman kon vertalen!) en het papieren exemplaar per post. Zo leuk! Ze hadden mijn e-mail met een update over hem samengevat, er wat foto's bij geplaatst en er een soort filosofische bespiegeling van gemaakt. Sommige stukjes waren wat minder politiek correct naar onze smaak, maar goed. (Verwijzend naar een blakende Hong Jie op onze vakantiefoto uit Spanje: "Wie kan zich voorstellen dat dit gebruinde, gezonde kind hier het zwakke kind was? Het kind waarop werd neergekeken?")

Wat wij hebben gedaan (Hong Jie adopteren en voor hem voorzieningen regelen zoals een fiets, stoel voor school en speciale schoenen) werd neergezet als 'het ultieme wat je als mens kunt doen' voor een kind. Het was veel meer dan ze in China voor hem konden doen, stelden ze. Maar het was ook een aanleiding voor iedereen 'om eens goed naar zichzelf te kijken en zich af te vragen wat het de echte betekenis is van de woorden 'iets goeds doen voor een ander''!

Jeetje, we voelden ons wat opgelaten - maar wel goed dat ze er zo openlijk over spraken. Dubbel pluspunt is dat deze nieuwsbrief ook naar Hong Jies voormalige pleegouders gaat, zodat we zeker weten dat ze onze update-foto's hebben gezien!

3 opmerkingen:

  1. He Ka, Vroeg me al af wanneer het hier bekend zou worden. Gaaf hoor maar daar hadden we het al over. Echt wel jouw ding zo'n praatje.

    Vraag je P of hij genoeg miles over wil houden? ;-))

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ah geweldig! En als dat praatje nu maar iets van de gedachtes over adoptie en aanhangende zaken in China kan veranderen is het goud waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een mooi vooruitzicht en wat een mooie kans. Overigens kun je ook met de trein naar Wenzhou, die gaan supersnel, zo'n 250 km per uur (de snelheden worden op een schermpje boven de deuren bijgehouden)
    Connie

    BeantwoordenVerwijderen