woensdag 30 november 2011

Sportiever worden



We voorzien in Casper een toekomstige advocaat - gezellig bij zijn tante in de praktijk..? ;-) - want hij is voortdurend op zoek naar mazen in de wet. Hoe kan ik tóch mijn punt maken...? Voor dat soort situaties hebben we al een specifiek liedje in het repertoire om onze frustratie te laten horen... 'Advocaatje leef je nog, ie-ja, de-ja...' zingen we als hij weer op die manier begint.

Hij is het type dat aangekleed, vies en wel onder de douche zou gaan staan zonder die aan te zetten, en dan met mij de discussie aangaan dat hij toch écht onder de douche heeft gestaan zoals ik hem had gevraagd. Zucht. Heerlijk hè, kinderdiscussies? :-)

Helaas heeft Casper zijn moeders sportieve genen geërfd: nul. Nakkes. Hij houdt van stoeien en rennen op het schoolplein, maar daarbuiten niet zo heel erg. Omdat hij een kind is dat liever binnen speelt dan buiten en graag achter de computer zit, vonden we het belangrijk dat hij toch een sport ging doen. Dus gaf ik hem de gemeentegids, bij het hoofdstuk Sport, en vroeg hem te gaan kiezen.

Duurde niet lang. 'Vissen!' had hij tevreden besloten. Eehm... Nee, iets met beweging graag. Als hij niets kon vinden, zouden wij wat uitzoeken.

Geen nieuwe keuze gehoord, dus heb ik hem meegesleurd naar een proefles breakdance. Ideaal: zelfde locatie en tijd als Ying Xins streetdance, en vlakbij, dus het leek me een prima keuze. Mwa, Casper vond het niet echt bijzonder. Maar in dezelfde sportschool hadden ze ook diverse budo-sporten; op hun website had ik hem laten kijken naar wat er mogelijk was. Kempo, dat leek hem wel wat!

Prima. Gisteren de eerste proefles en hij vond het erg leuk. Mooi! Ik heb met hem afgesproken dat hij er drie maanden in elk geval naar toe gaat, en dat hij daarvóór niet mag stoppen. Want van zijn judotijdperk kennen we dat... Herhaling is niet zijn ding. Hij is gewend dat hij met dingen 'van het hoofd' iets maar één of twee keer hoeft te horen, en het dan weet. Bij dingen 'van het lijf' werkt het anders. Het zes keer oefenen van dezelfde koprol - dat is niet zo aan hem besteed, en hij is vrijwel niet te overtuigen dat oefenen zorgt dat je er beter in wordt. Je kent het, kunt het, of niet, is zijn idee, en hij laat zich niet op andere gedachten brengen.

3 opmerkingen:

  1. Mmm, daar heb je je handen vol aan zo te lezen. Maar dan op een andere manier dan waarop de meeste ouders hun handen vol hebben aan hun kroost ;-)
    Hier gelukkig wel sportieve kids (en NIET van mij geërfd!!) Bas rijdt nog altijd paard (een uur op de zaterdag), Tim traint 2x per week basketbal en speelt competitie en Lea gaat vanaf januari 2 uur in de week balletles volgen omdat ze overgaat naar de gevorderde graden.
    Zulke actieve kids vragen trouwens ook de nodige inzet van de ouders qua halen/brengen/aanmoedigen...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is zo herkenbaar, een Hb zoon die inderdaad rustig zegt ik heb onder de douche gestaan ( wat behoorlijk wat tijd heeft gekost ook nog) vergeten is om daar te doen wat moet. Die niet voor bewegen te porren is behalve op school en denkt dat oefenen geen zin heeft of liever gezegd dat niet gewend is want de rest gaat vanzelf. En dan een zusje met chinese sport genen en een broertje waarvan we het nog moeten afwachten ( is er net een maand)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja hoor, ook hier herkenbaar :-)!! F. presteert het om 1 mini seconde onder de douche door te rennen na de gymles: resultaat een droge handdoek mee naar huis! En idem: oefenen neeeee, het moet in 1x goed gaan! Greetz! Vonne

    BeantwoordenVerwijderen